Το να είσαι «αφελής» είναι, να
υπάρχουν όλοι αυτοί που είναι «έξω φρενών» μαζί σου, επειδή επιμένεις να κάνεις
τα πράγματα με το δύσκολο τρόπο, κι εσύ να τους χαμογελάς ευτυχισμένη!
Γιατί αγαπάμε τόσο τις παιδικές
ταινίες;
Επειδή, οι ήρωες σ’ αυτές έχουν,
τόση χάρη, τόση άγνοια, τόσο φυσική απλότητα, τόση σιγουριά και πίστη, τόση
τύχη… Παρόλα αυτά, δεν είναι ούτε κάποια «παιδική …αρρώστια», ούτε και «παλιομοδίτικο»
το να είναι κάποιος naïve…
Σημαίνει καταρχάς ότι επιλέγεις
να αγνοείς τις αρνητικές προκαταλήψεις των άλλων, το «δεν μπορείς» ή το «δεν θα
πετύχει», των πιο «λογικών»…
Naïve είναι, να ξοδεύεις χρόνο για να
κάνεις όνειρα και να τολμάς να τα κάνεις πραγματικότητα σε πείσμα όσων θεωρούν
τυχαίο ότι πετυχαίνεις τελικά, «να πιάνεις το νόημα», να μην καταλαβαίνουν οι
άλλοι πότε μιλάς κυριολεκτικά αλλά να ξέρουν πότε έχεις ειλικρινά ενθουσιαστεί,
να φέρνεις «αλλεργία» σε κάποιους αλλά να μην κουράζεσαι να είσαι outsider, να μην σε νοιάζει
τι κάνει «ο κόσμος» και να παραμένεις σίγουρος για τον τρόπο που κάνεις κάτι, να
μπορείς να συνεννοηθείς με όλους, να δίνεσαι ολοκληρωτικά στα σχέδιά σου, να
πιστεύεις ότι μπορείς να συνεργαστείς ακόμη και με αυτούς που οι άλλοι
χαρακτηρίζουν «δύσκολες περιπτώσεις», να είσαι με ευγένεια αυθόρμητος, να μιλάς
απλά αλλά να λες πολλά, να μην κρατάς κακίες και να είσαι σίγουρος ότι οι άλλοι
σε αγαπούν, αλλά με τον τρόπο τους.
Naïve είναι, να είσαι δημιουργικός,
επειδή βλέπεις πράγματα εκεί που δεν υπάρχουν, να έχεις μυωπία και να μη φοράς
τα γυαλιά σου (αλλά αυτό το κάνω μόνο εγώ, επειδή δεν οδηγώ!), να ζωγραφίζεις
παντού λουλούδια, να παίζεις κιθάρα με τη μυγοσκοτώστρα, να γελάς πολλές φορές
με το ίδιο ανέκδοτο, να έχεις ένα δικό σου μότο, να χορεύεις στο μπάνιο χωρίς
να γλιστράς, να περιγράφεις με σοβαρότητα ότι τα σύννεφα μοιάζουν με αεροπλάνα,
ανθρώπους που συνομιλούν, προϊστορικά ζώα…
Αλλά και να μαθαίνεις κάθε μέρα
κάτι καινούργιο, να αγαπάς τους άλλους με τα ελαττώματά τους, να εκπλήσσεσαι με
ό,τι προσπερνάνε οι άλλοι ως αυτονόητο, να νιώθεις πλήρης με τα πιο απλά
πράγματα και κάποιες φορές να το παρακάνεις (αλλά μόνο με τα «ακίνδυνα»
πράγματα)…
Με λίγα λόγια, naïve είναι να «είσαι και γ…ώ τα παιδιά»
…«όμως γιατί να είσαι τόσο κολλημένος –η –ο, βρε παιδάκι μου;»
Χ. Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου