Πράξεις VS σκέψεις, μέρος πρώτο: "ασπίδες στο άγχος"

Η ζωή είναι... ένα εργαστήριο...

Το να νιώθουμε καλά, εξαρτάται από τους παράγοντες που μας επιτρέπουν να κάνουμε αυτά που "πρέπει" και αυτά που επιθυμούμε αλλά και από τους παράγοντες που μας παρεμποδίζουν από το να κάνουμε όλα αυτά που μας επιτρέπουν να είμαστε οι εαυτοί μας. Γενικά, όμως, η ζωή, είναι πράξεις! Είναι σαν ένα εργαστήριο, όπου μαθαίνεις τα πάντα με την πρακτική και είσαι αυτό που θέλεις να είσαι, επειδή το επιβεβαιώνεις, με τις ανάλογες πράξεις, καθημερινά.

Οι πράξεις, κατά τη γνώμη μου, αποτελούν και ιδανικές "ασπίδες" απέναντι στις αρνητικές σκέψεις, όπου, ως "αρνητικές σκέψεις", ορίζω, το "αναμάσημα" αμφιβολιών που αφορούν την αυτοπεποίθηση, το "αίσθημα κενού" ή το αίσθημα ότι "δεν υπάρχει νόημα" και τις απαισιόδοξες σκέψεις γενικότερα. 
Συχνά, το άγχος, εκφράζεται με απροσδιόριστους φόβους για το μέλλον που. εάν παρατηρήσουμε καλύτερα, περιέχουν δυσλειτουργικά σκεπτικά, όπως, ότι δεν θα τα καταφέρουμε καλά σε κάτι και σκέψεις ότι οι άλλοι μας απορρίπτουν ή δεν μας στηρίζουν. Τέτοιους είδους σκέψεις, όμως, έχουν παρατηρηθεί και σε ορισμένες περιπτώσεις κατάθλιψης.

Ποιες θα μπορούσαν να είναι οι πράξεις που λειτουργούν προληπτικά ή αλλιώς ως "ασπίδες";

Οι πράξεις προς την κατεύθυνση αυτού που θέλεις να είσαι: η "κατεύθυνση" των πράξεων είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας ώστε να νιώθουμε ότι κάτι προσθέτουμε, δηλαδή, ότι αυτό που κάνουμε έχει θετικό πρόσημο.

Οι πράξεις δημιουργικότητας: φαίνεται ότι, η ποικιλία, είναι επίσης σημαντική ώστε και να νιώθουμε και να είμαστε καλά. Η ποικιλία, επιτυγχάνεται με τη δημιουργικότητα, για παράδειγμα, όταν φροντίζουμε ώστε, καθετί που κάνουμε, ακόμη κι αν είναι μέσα στη ρουτίνα ή μέσα στις καθιερωμένες "γιορτινές" μέρες, να παίρνει ένα ξεχωριστό νόημα.

Οι πράξεις για τη "διασπορά": εντός "μικρών" ομάδων και ασφαλών πλαισίων, που χαρακτηρίζονται από σχέσεις εγγύτητας και φιλίας, μπορούμε να εκφραζόμαστε και να προωθούμε τις ιδέες μας. Αλλιώς, πώς περιμένουμε να μας γνωρίσουν καλύτερα οι άλλοι;

Οι πράξεις εμπιστοσύνης: Η εμπιστοσύνη και η άνευ όρων αποδοχή, σχετίζονται με την καλή ποιότητα των σχέσεων. Το να αντιλαμβανόμαστε τους άλλους ως "συνοδοιπόρους", είναι καθοριστικό ώστε να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας, να έχουμε θετικά κίνητρα, να είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας και να ανταπεξερχόμαστε ικανοποιητικά στις καθημερινές "προκλήσεις" και απαιτήσεις.

Οι πράξεις προς την κατεύθυνση αυτού που θέλεις να είναι ο κόσμος! Μεγαλώνοντας, νιώθουμε, ίσως, περισσότερο, την ανάγκη, αυτά που κάνουμε να αφήνουν ένα πιο "μόνιμο" στίγμα: αυτή είναι μια ανάγκη σεβαστή, που έχει ιδιαίτερη αξία για τα άτομα και εκτιμώ ότι θα πρέπει να ενθαρρύνεται με κάθε τρόπο, επειδή συντελεί στο να μην μένουμε στην "επιφάνεια" και να μπορούμε να νιώθουμε αισθήματα πληρότητας. Τέτοιες πράξεις, για παράδειγμα, είναι, το να λειτουργούμε, ταυτόχρονα, ως πρότυπα, το να επικροτούμε τα θετικά πρότυπα και να προσπαθούμε, συνειδητά, να βάζουμε περισσότερο στη ζωή μας το καλό, το ηθικό κι το δίκαιο.

Όταν, λοιπόν, οι σκέψεις σας τείνουν να γίνονται αρνητικές, αγχώδεις και δυσλειτουργικές, ίσως αρκεί, απλά, το να...

...βάλετε στη ζωή σας την πράξη, αφήνοντας το σχεδιασμό και ξεκινώντας άμεσα έργα: οι βελτιώσεις θα έρθουν με την εξάσκηση...

...βάλετε στη ζωή σας το συναίσθημα, δίνοντας περισσότερες ευκαιρίες στους άλλους ανθρώπους, βλέποντάς τους ως σύνολα κι όχι προσπαθώντας να εντοπίσετε "παραφωνίες" σε αυτούς, αλλά και να δώσετε περισσότερες ευκαιρίες ...στα αντικείμενα συναισθηματικής αξίας, κρατώντας τα κοντά σας...

...βάλετε στη ζωή σας εικόνες, αισθητική και ομορφιά, πάντα, με την προσωπική φροντίδα και τη "σφραγίδα" σας...


Χριστίνα Καλαβρή,
ψυχολόγος-εγκληματολόγος.