Μερικές φορές, προσπαθώ να καταλάβω καλύτερα τι είναι πιο πολύ, τελικά, αυτό που
χαρακτηρίζουμε ως «αισιοδοξία»…
Πρώτα απ’ όλα, όμως, το να μην φοράς «χρωματιστά γυαλιά», στοιχείο
απαραίτητο για να μπορείς να πιστεύεις στις «εκπλήξεις της ζωής» και να
εξασφαλίζεις συναισθήματα «ανόδου» ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν και τόσο
καλά, είναι κάτι που δεν είναι αυθόρμητο ούτε κατακτάται πριν από μια …σεβαστή
ηλικία:
Πρέπει να εργάζεσαι καθημερινά συστηματικά, ώστε να μην παίρνεις ως
δεδομένα ούτε τα «δεν θα πετύχει» των άλλων, αλλά ούτε κι όσα οι άλλοι θεωρούν
«λογικά» ή αυτονόητα ότι θα πετύχουν.
Πρέπει και να προσπαθείς να βλέπεις τα
πράγματα από πολλές πλευρές, με σεβασμό στην κουλτούρα του άλλου και με εμπιστοσύνη στις δικές
του προσπάθειες να ξεπερνάει τις δυσκολίες και να γίνεται καλύτερος με τα δικά
του μέσα.
Πρέπει και να δίνεις μια ευκαιρία στα πράγματα, ακόμη και σε αυτά που
σε σοκάρουν, να έχουν και όψεις ουδέτερες προς θετικές, οι οποίες πρέπει να
λαμβάνονται υπόψη, ώστε να μπορείς να λειτουργήσεις ως στήριγμα και να
βοηθήσεις όσο το δυνατόν πιο κατάλληλα την κάθε είδους αποκατάσταση (διαφορετικά,
έχεις να προτείνεις τη λήθη ως μονόδρομο, κινδυνεύοντας έτσι να οδηγήσεις σε
αισθήματα «κενού» τα άτομα που βασίζονται σ’ εσένα)…
Μα πάνω απ’ όλα, πρέπει να
είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και σταθερός με αυτά που πιστεύεις,
αφήνοντας, ταυτόχρονα, περιθώρια να μάθεις από το «καινούργιο»…
Νομίζω, ότι η αισιοδοξία έχει πολλές διαστάσεις: είναι το να
περιμένεις το καλό για τον εαυτό σου, είναι το να περιμένεις ότι τα πράγματα θα
πάνε καλύτερα για τον κόσμο, είναι το να πιστεύεις ότι δεν μπορεί να πάνε και
πολύ χειρότερα τα πράγματα αλλά το πολύ-πολύ να μείνουν ίδια…
Προσωπικά, όμως, έχω
να προτείνω, ειδικά σε όσους βλέπουν κάπως δύσπιστα την έννοια της αισιοδοξίας, μια ακόμη απόχρωση πιο «συγκρατημένης/ υπεύθυνης αισιοδοξίας»: είναι αυτή η αισιοδοξία, που «φυλάει τα ρούχα της» (και τα φυλάει
με θετική διάθεση) επειδή ξέρει (/έχει γνώση κι εμπειρία) ότι υπάρχουν και οι περιπτώσεις εκείνες όπου, με αρκετή προσπάθεια, αξίζει να έχει τα μισά ή και λίγο
λιγότερα από τα μισά… Αυτή η πίστη, είναι κάτι που μου δίνει ένα αίσθημα
ασφάλειας και θεωρώ ότι μπορεί να έχει, τελικά, θετικό πρόσημο…
Χ. Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου