Δημιουργική ζωή και υγεία του εγκεφάλου

Ο εγκέφαλος είναι το ζωτικό όργανο, που συντονίζει κι ενοποιεί τις εμπειρίες μας. Η ιδιαιτερότητα του εγκεφάλου, σε σχέση με τα άλλα όργανα του σώματος μας, είναι, κατά τη γνώμη μου, ότι χρειάζεται τροφή, ανατροφοδότηση και προσοχή σε όλα τα επίπεδα και ταυτόχρονα τα μηνύματά του αξιολογούνται πιο δύσκολα επειδή περιλαμβάνουν και σκέψεις και μηνύματα και συμπεριφορές.

Σε γενικές γραμμές, προκειμένου να σεβόμαστε τις ανάγκες του εγκεφάλου και να προλαμβάνουμε τις ασθένειες του, θα πρέπει να εστιάσουμε στους τομείς: ψυχική υγεία, άσκηση/ κίνηση (και καλή διατροφή χωρίς καταχρήσεις), ποιότητα αισθητηριακών εμπειριών, κοινωνική ζωή, νέες δραστηριότητες και δημιουργικότητα*. Στο σημείο αυτό, καλό να είναι να διευκρινιστεί ότι η φυσική άσκηση, μέσω απλών καθημερινών δραστηριοτήτων, μπορεί να οργανωθεί για όλες τις ηλικίες και με τη συνεργασία φυσιοθεραπευτή και εργοθεραπευτή κι ότι είναι πιο ευχάριστη όταν γίνεται σε ομάδες. Σε σχέση με την ψυχική υγεία, η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης κρίνεται βασική για την πρόληψη της νόσου Αλτσχάιμερ αλλά και η κοινωνική ζωή σχετίζεται με την καλή ψυχική υγεία και την υγεία του εγκεφάλου. Η καλή υγεία και λειτουργικότητα των αισθητηρίων οργάνων (κυρίως της όρασης και της ακοής) είναι επίσης σημαντική για την ποιότητα ζωής, επειδή ο εγκέφαλος είναι ένα όργανο που ζει από την πληροφόρηση (με αυτόν τον τρόπο ενδυναμώνονται οι νευρώνες του και δημιουργούνται οι νέοι)! 

Στη διαδικασία διατήρησης ενός υγιούς εγκεφάλου, είναι σημαντικό το άτομο να απασχολείται και να συμμετέχει σε νέες δραστηριότητες, κυρίως σε ομαδικές δράσεις. Αυτό, όμως, που είναι το πιο εντυπωσιακό, είναι, οι θετικές αντιδράσεις του εγκεφάλου στις δημιουργικές δραστηριότητες και ιδιαίτερα στη μουσική! Μάλιστα, η ενασχόληση με το παίξιμο μουσικής σε σχέση με την απλή ακρόαση, φαίνεται ότι εμπλέκει περισσότερο όλες τις περιοχές του εγκεφάλου και μάλιστα συνδυαστικά μεταξύ τους, πολλαπλασιάζοντας τα οφέλη, αφού εμπλέκει τη μνήμη, το συναίσθημα, τις αισθητηριακές εμπειρίες, την αισθητική**...

Χριστίνα Καλαβρή,

Ψυχολόγος με ειδίκευση Εγκληματολογίας.

________

*Την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου, είχα την τιμή να παραβρεθώ στην εκδήλωση της Ελληνικής Εταιρείας Νόσου Alzheimer και Συγγενών Διαταραχών Χαλκίδας, συνοδεύοντας άτομα των ΚΑΠΗ Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων. Οι ομιλητές (Αγγελίδου, Πολίτης, Ζήσης, Λαθούρα) ήταν κορυφαίοι στους επιστημονικούς τομείς τους και οι συμβουλές που έδωσαν στο ακροατήριο ήταν τόσο ουσιαστικές όσο και εφικτές στην καθημερινότητα. Οι τομείς στους οποίους επικεντρώθηκαν, αφορούσαν την υγεία του εγκεφάλου, την ποιότητα ζωής μέσω της καθημερινής άσκησης του σώματος και τη μουσικοθεραπεία μέσω και της εκμάθησης μουσικών οργάνων. 

Η Πρόεδρος και οι εθελοντές της Ελληνικής Εταιρείας Νόσου Alzheimer και Συγγενών Διαταραχών Χαλκίδας προσφέρουν ποιοτική ενημέρωση και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες που μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη και στη φροντίδα των ενδιαφερομένων. Επίσης, ενημερωθήκαμε ότι, διοργανώνονται σημαντικές δράσεις για την ψυχαγωγία και την ποιότητα ζωής στην τρίτη ηλικία σε συνεργασία με ομάδες της πόλης. Η Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Σεπτεμβρίου.

** Περισσότερα στο: "How playing an instrument benefits your brain", Anita Collins, διαθέσιμο στο you.tube.

Τα μυστικά των λουλουδιών!

Δεν είναι μόνο τα χρώματα και τα αρώματά τους που αλλάζουν την εικόνα του περιβάλλοντος και τη διάθεσή μας.

Μέσα από τα λουλούδια, ερχόμαστε πιο κοντά στα "μυστικά" της ζωής, αφού…

1. …μας επιτρέπουν να φανταζόμαστε εναλλακτικά το χτιστό περιβάλλον, προσθέτοντας φυσικές πινελιές και να υλοποιούμε τα σχέδιά μας, ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα την ευθύνη μας απέναντι στη φύση!

2. …τα λουλούδια, όπως και η ψυχή μας, μπορεί να γίνουν πιο δυνατά μετά από μια …κακοκαιρία! Μάλιστα, αν μια κακοκαιρία τα αδυνατίσει, μπορεί μια επόμενη που θα ακολουθήσει να τα δυναμώσει ξανά!

3. …τα λουλούδια, όπως και τα όμορφα πράγματα στη ζωή, ανθίζουν μια μέρα (...μετά από προσεκτική φροντίδα) όλα μαζί!

Ο συνδυασμός λουλουδιών και νερού, πραγματοποιεί ιδανικά περιβάλλοντα-καταφύγια με χαλαρωτικές εικόνες και ήχους, αλλά και η διαδικασία μέσα από την οποία δημιουργούμε τους κήπους μας, λειτουργεί σαν ιδανική εργοθεραπεία, όποια κι αν είναι τα ενδιαφέροντά μας: ανθοκομία, φωτογραφία, υγιεινή μαγειρική, χτιστές κατασκευές...

Και μην ξεχνάτε: όταν κάτι τέτοιο αξίζει να το κάνεις, αξίζει και να το παρακάνεις!!!

Χ. Κ.

Καλές Τέχνες: όταν η εμπειρία, η αισθητική, η συγκίνηση και η φαντασία γίνονται ένα...

Σε αυτήν την παρουσίαση, θα αναφερθούμε σε όσα προσφέρει η τέχνη ως έμφυτη τάση έκφρασης των ανθρώπων και στα χαρακτηριστικά προσωπικότητας που έχουν τα δημιουργικά άτομα και οι καλλιτέχνες. Πιστεύουμε ότι η έκφραση και η επικοινωνία μέσα από την τέχνη, αφορούν άμεσα τις Επιστήμες του Ανθρώπου και πιο συγκεκριμένα την επιστήμη της Ψυχολογίας. Κι αυτό επειδή η τέχνη μπορεί να προσφέρει ισορροπία στα άτομα, μέσα από τον αρμονικό συνδυασμό της εμπειρίας με την αισθητική, τη συγκίνηση (συναισθηματικό στοιχείο) και τη φαντασία*. 

Μπορούμε να αναγνωρίσουμε μορφές τέχνης σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες, όλες τις εποχές. Αυτές οι μορφές έκφρασης και επικοινωνίας, εμφανίζονται ανεξάρτητα, γεγονός που συνηγορεί υπέρ του έμφυτου χαρακτήρα τους, ως τάσεις του ανθρώπου να διηγηθεί εμπειρίες ή κινδύνους, να υποκαταστήσει απουσίες, να εκφράσει την ομορφιά της φύσης ή συναισθηματικές εμπειρίες, ελπίδες, φόβους, συναισθήματα και επιθυμίες. Μια επίσης έμφυτη τάση μας (ως είδος), που ολοκληρώνει τη σημασία της τάσης μας για έκφραση, αποτελεί και το ότι προσπαθούμε να αντλήσουμε πληροφορίες για τους άλλους, αποκωδικοποιώντας μια ποικιλία εκφράσεών τους, ανάμεσά τους και την καλλιτεχνική έκφραση. Πρόκειται για μια "μαγική" ιδιότητα της τέχνης, που μας δίνει την αίσθηση ότι "διαβάζουμε" τα μυαλά των άλλων, τις κρυφές επιθυμίες τους, τα όνειρα, τις προσθέσεις και το ασυνείδητό τους μέσα από τα έργα τους...

Απλά ζήτησε και θα λάβεις… (ένα άρθρο για την ικανοποίηση των επιθυμιών!)

Συχνά, προκειμένου να μην απογοητευτούμε ή να μην πληγωθούμε από τους άλλους, υπάρχει ο «κίνδυνος» να γίνουμε «πιεστικοί» και «επίμονοι» στις σχέσεις μας, στην προσπάθειά μας να είμαστε ειλικρινείς και κατανοητοί ζητώντας ακριβώς αυτά που επιθυμούμε να λάβουμε.

Πράγματι, αυτά που επιθυμούμε μας αξίζουν! Και πράγματι, είναι γενικά κάτι καλό, τόσο το να έχουμε όνειρα και επιθυμίες, όσο και το να τα διεκδικούμε με θάρρος…

Υπάρχουν, όμως, τρόποι διεκδίκησης οι οποίοι, όχι μόνο είναι, ας πούμε, καταλληλότεροι, επειδή «έτσι πρέπει» ή επειδή είναι χρήσιμοι ως εκπαιδευτικές διαδικασίες ή ως διαδικασίες «βελτίωσης» του εαυτού, αλλά, κυρίως, επειδή αφήνουν περισσότερα περιθώρια να μας εκπλήξουν ευχάριστα οι άλλοι! Ας δούμε με ποιους τρόπους...

Επίπεδα εύστοχης επικοινωνίας, μέρος πρώτο: χαρακτηριστικά των επιτυχημένων ομιλιών

Η επικοινωνία, παρουσιάζεται, γενικά, ως κάτι "μυθικό", δηλαδή κάτι, που θα μπορούσε να λύσει όλα τα προβλήματα στο μέλλον... Παρόλο που συχνά διαψεύδονται οι προσδοκίες μας από την "καλή επικοινωνία", συνεχίζουμε να πιστεύουμε και ότι μπορούμε να κάνουμε καλύτερη διαχείριση εντυπώσεων μέσα από αυτή και ταυτόχρονα, ότι μπορούμε να γίνουμε (ακόμη πιο) απλοί ή/ και αληθινοί...

Όταν εκφέρουμε λόγο μπροστά σε περισσότερα άτομα, κάπως πιο επίσημα, ας πούμε, συχνά, ασχολούμαστε όχι μόνο με το μήνυμα και το νόημα, αλλά και με τον τρόπο που θα γίνουμε περισσότερο εύστοχοι, "λιτοί" ή "σύνθετοι", ευκρινείς, πειστικοί, ελκυστικοί, αρεστοί ή "συγκρουσιακοί" κτλ, διαστάσεις οι οποίες αφορούν τη σχέση μας με ένα, ανομοιογενές, κατά τα άλλα, ακροατήριο...
Επικοινωνιακός, κατά τη γνώμη μου, είναι αυτός, που προωθεί την έκφραση και την κατανόηση, προσπαθώντας φιλότιμα να φέρει στο λόγο τα εξω-λεκτικά στοιχεία, μαζί και τα συναισθήματα, που θεωρεί κρίσιμα, κι όλα αυτά, το "σωστό" χρόνο και στη "σωστή" δόση... Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια "εξίσωση" που, υπό άλλες συνθήκες, (αν δηλαδή υπολογίζαμε μόνο τους παράγοντες "σωστό", "ουσιαστικό" ή "κρίσιμο",) θα μας έφερνε ...πονοκέφαλο και θα μας στερούσε την αξία του αυθορμητισμού και του να είμαστε οι εαυτοί μας, διαστάσεις που σαφώς επηρεάζουν την (καλή) επικοινωνία...

Κάθε ομιλητής, έχει, προφανώς, τη δική του αξία και "περιουσία" γνώσεων, που εκφράζεται σε συνδυασμό με τις στάσεις, τα συναισθήματα και τις πεποιθήσεις του και μια δική του "συνταγή" επικοινωνίας, η οποία επηρεάζεται και από τις περιστάσεις, ανάλογα και με άλλους στόχους που, ενδεικτικά μόνο κάποιους από αυτούς αναφέραμε παραπάνω...

Γενικά, όμως, μια πετυχημένη ομιλία, εξαρτάται:

Πράξεις VS σκέψεις, μέρος πρώτο: "ασπίδες στο άγχος"

Η ζωή είναι... ένα εργαστήριο...

Το να νιώθουμε καλά, εξαρτάται από τους παράγοντες που μας επιτρέπουν να κάνουμε αυτά που "πρέπει" και αυτά που επιθυμούμε αλλά και από τους παράγοντες που μας παρεμποδίζουν από το να κάνουμε όλα αυτά που μας επιτρέπουν να είμαστε οι εαυτοί μας. Γενικά, όμως, η ζωή, είναι πράξεις! Είναι σαν ένα εργαστήριο, όπου μαθαίνεις τα πάντα με την πρακτική και είσαι αυτό που θέλεις να είσαι, επειδή το επιβεβαιώνεις, με τις ανάλογες πράξεις, καθημερινά.

Οι πράξεις, κατά τη γνώμη μου, αποτελούν και ιδανικές "ασπίδες" απέναντι στις αρνητικές σκέψεις, όπου, ως "αρνητικές σκέψεις", ορίζω, το "αναμάσημα" αμφιβολιών που αφορούν την αυτοπεποίθηση, το "αίσθημα κενού" ή το αίσθημα ότι "δεν υπάρχει νόημα" και τις απαισιόδοξες σκέψεις γενικότερα. 
Συχνά, το άγχος, εκφράζεται με απροσδιόριστους φόβους για το μέλλον που. εάν παρατηρήσουμε καλύτερα, περιέχουν δυσλειτουργικά σκεπτικά, όπως, ότι δεν θα τα καταφέρουμε καλά σε κάτι και σκέψεις ότι οι άλλοι μας απορρίπτουν ή δεν μας στηρίζουν. Τέτοιους είδους σκέψεις, όμως, έχουν παρατηρηθεί και σε ορισμένες περιπτώσεις κατάθλιψης.

Ποιες θα μπορούσαν να είναι οι πράξεις που λειτουργούν προληπτικά ή αλλιώς ως "ασπίδες";

Πώς να κάνουμε την κλασική διδασκαλία πιο διαδραστική και ενδιαφέρουσα με μικρές αλλαγές!

Οι ηλικίες 3 έως 8 ετών, φαίνεται ότι έχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις ώστε να παρακολουθήσουν τη διδασκαλία. Θα λέγαμε ότι σε αυτές τις ηλικίες, χρειάζεται περισσότερο να κρατήσει ο εκπαιδευτικός ζωηρό το ενδιαφέρον για το αντικείμενο που διδάσκει, συχνά, λειτουργώντας περισσότερο ως εμψυχωτής, κινητοποιώντας τα παιδιά να συμμετέχουν ενεργά στο μάθημα: να επαναλάβουν ορισμένες λέξεις, να απαντήσουν σε ερωτήσεις αναφέροντας τις σχετικές εμπειρίες τους, να παρατηρήσουν, να περιγράψουν… Μια τέτοια εμπλοκή με τη σχολική ύλη, απαιτεί κατάλληλη προετοιμασία του εκπαιδευτικού και συνεχή ανατροφοδότηση/ ενθάρρυνση όλων των ατόμων μέσα στην ομάδα. Αυτό σημαίνει, ότι πρέπει να εμπλέκονται εξίσου όλα τα επίπεδα των μαθητών της τάξης, συνεπώς, ο βαθμός δυσκολίας αντί να αυξάνει προοδευτικά, θα πρέπει να επανέρχεται και να ανεβαίνει εναλλάξ, ώστε να μην χάνουμε το ενδιαφέρον και τα κίνητρα των μαθητών των «πίσω θρανίων». Βέβαια, οι σύγχρονες εκπαιδευτικές μέθοδοι, θέλουν τους μαθητές να εργάζονται ομαδικά, σε μεγαλύτερα τραπέζια όπως επίσης και να εμπλουτίζουν τα μαθήματα τους με «δράσεις» και «εκπαιδευτικές επισκέψεις».

Ωστόσο, για να κάνουμε ένα καλό μάθημα, δεν είναι απαραίτητο να είμαστε σε μια διαρκή αναζήτηση «δράσεων» και «πρωτότυπων εμπειριών». Πρώτα απ’ όλα, οι μαθητές, πρέπει να νιώθουν ασφαλείς με όσα ήδη γνωρίζουν, επειδή η νέα γνώση, έχει την τάση να οικοδομείται στη βάση της προηγούμενης, δηλαδή, σε συνέχεια ή ακόμη και σε σύγκρουση με την παλιά! Αλλά και επιδιώκοντας να κάνουμε το μάθημα πιο ενδιαφέρον, αρκεί το επιπλέον υλικό, η αξιοποίηση των εμπειριών, η διατήρηση της οπτικής επαφής με όλους τους μαθητές και η εμπλοκή όλων των αισθήσεων! Ακολουθούν 10 …«εμπιστευτικές πληροφορίες»!

Πώς να γίνετε καλύτεροι στην πειθώ, μέρος δεύτερο: «ιδιόρρυθμα» χαρακτηριστικά της πειθούς…

Τα φαινόμενα πειθούς και επιρροής, εμπνέουν για συγκεκριμένους ιστορικούς και κοινωνικοπολιτικούς λόγους, τις πρώτες κιόλας έρευνες της κοινωνικής ψυχολογίας. Η κοινωνική ψυχολογία, εξετάζει αυτά τα φαινόμενα, προσπαθώντας να αρθρώσει τη σχέση μεταξύ, ατομικών/ ψυχολογικών παραγόντων, δηλαδή παραγόντων που αφορούν την ιδιοσυγκρασία και τις γνωστικές διαδικασίες, με τις σχέσεις των ατόμων και την υπαγωγή τους σε ομάδες με «θέση» και με τους ευρύτερους κοινωνικούς παράγοντες της κουλτούρας, της ιδεολογίας και των αξιών που σχετίζονται με τα κοινωνικά πλαίσια. Γενικά, μπορεί να γνωρίζουμε, ήδη, κάποια από τα χαρακτηριστικά των διαδικασιών πειθούς και επιρροής, από την εφαρμογή τους στη διαφήμιση και στις πωλήσεις.

Ποια είναι όμως, τα «ιδιόρρυθμα» χαρακτηριστικά, αντιφατικά εκ πρώτης όψεως, που έχουν αυτές οι διαδικασίες;

Κατανοώντας καλύτερα τα κίνητρα για αποτελεσματικότητα και προγραμματίζοντας τον εαυτό μας και τα παιδιά μας για την «επιτυχία»

«Υπομονή κι επιμονή»… προστάζει ο σύντομος «χρυσός κανόνας», αλλά αρκούν ώστε να επιτυγχάνουμε όλα αυτά που επιθυμούμε;

Άλλο τόσο σημαντικό, φαίνεται ότι είναι, το να ξέρουμε πότε αποβαίνει πιο χρήσιμο το να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια και να ξεκινούμε κάτι καινούργιο… Όσο σημαντικό λοιπόν, είναι το να παίρνουμε το χρόνο μας, να συσπειρώνουμε δυνάμεις και να δίνουμε ευκαιρίες στον εαυτό μας, τόσο σημαντικό είναι επίσης, το να βάζουμε κάπου-κάπου τελείες και να κοιτάζουμε το σύνολο, με μια διάθεση, μάλλον ουδέτερη προς θετική... Μάλιστα, συζητώντας, πρόσφατα, με μια φίλη και συνάδελφό μου ψυχολόγο, καταλήξαμε στο ότι, κάποιες από αυτές που θεωρούμε ως προσωπικές «επιτυχίες» μας, δεν οφείλονταν τελικά και τόσο σε κάποιες «ξεχωριστές» ικανότητές μας, αλλά στη σωστή εκτίμηση του πότε και για ποια πράγματα έπρεπε να συνεχίζουμε να προσπαθούμε και ποια άλλα θα προσθέταμε, τελικά, στο «βιογραφικό» μας ως …«δεν»!

Πέρα, όμως, από τους προσωπικούς «χειρισμούς» που κάνουμε, σε σχέση με τους στόχους μας, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι σε όλους μας υπάρχει ένα «κίνητρο» που μας ωθεί να είμαστε αποτελεσματικοί και να επιδιώκουμε την «υπεροχή», η οποία σχετίζεται με την «επιτυχία» αυτών των στόχων…

Από επιστημονικής απόψεως, που έγκειται το "κίνητρο της επιτυχίας";

Πρόκειται, με λίγα λόγια, για τα συναισθήματα και τις σκέψεις, που μας κάνουν να επιθυμούμε την αποτελεσματικότητα και το αίσθημα «ανωτερότητας»/ «υπεροχής» του εαυτού μας, μέσα από τις συμπεριφορές οι οποίες βρίσκουν το στόχο τους.

Σχολικό Ημερολόγιο Δράσεων: Μια εκπαιδευτική πρόταση για το διάνθισμα του σχολικού προγράμματος με αναφορά στις Παγκόσμιες Ημέρες

Όλοι λίγο-πολύ συμφωνούμε ότι τα παιδιά μαθαίνουν στον «ελεύθερο» χρόνο και με δραστηριότητες συμπληρωματικές της σχολικής ύλης. Σε ένα πλαίσιο συνεργατικής μάθησης και μάθησης μέσω της εμπειρίας, συγκεντρώσαμε και προτείνουμε στους επαγγελματίες της εκπαίδευσης, μερικές δράσεις, ώστε να διανθιστεί το σχολικό (κι όχι μόνο) πρόγραμμα.

Οι δράσεις αναφορικά με τις Παγκόσμιες Ημέρες, μπορούν να περιλαμβάνουν: debates, ζωγραφική και εικαστικά, θεατρικό αυτοσχεδιασμό, ομαδικές συνθέσεις με φωτογραφίες και κείμενα, παιχνίδια και αθλοπαιδιές, αφηγήσεις ιστοριών, «έρευνες» μεταξύ συμμαθητών, καλεσμένους επιστήμονες ως ομιλητές, εκθέσεις φωτογραφικού και όχι μόνο υλικού, βίντεο, τραγούδια, ενδο- ή δια-σχολικές εκδηλώσεις, συναντήσεις και επισκέψεις…

Τα κριτήρια επιλογής των Παγκοσμίων Ημερών είναι: να εντάσσονται στο επίσημο σχολικό έτος, να κατανοούνται οι έννοιές τους από τις σχολικές ηλικίες (οι περισσότερες από αυτές αφορούν και το Δημοτικό και το Γυμνάσιο και το Λύκειο) και να συνδέονται με τη σχολική ύλη.

Οι «Δράσεις με αφορμή τις Παγκόσμιες Ημέρες», ( Κύρια πηγή Sansimera,gr) μπορούν να αποτελέσουν σημεία αναφοράς της εκπαίδευσης, καλλιεργώντας τις κοινές υπαγωγές μεταξύ των μαθητών, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και να διευρύνουν τις γενικές γνώσεις τους. Τα πλεονεκτήματα τους είναι τα εξής:

§  Διαθέτουν ευελιξία εφαρμογής

§  Προκαλούν το ενδιαφέρον των μαθητών

§  Έχουν ποικιλία (αφού όπως φαίνεται υπάρχουν, σχεδόν καθημερινά ανάλογες αφορμές)

§  Δεν αγχώνουν τους μαθητές

§  Συνδυάζονται με έργα γραφής

§  Μπορούν να συμμετέχουν όλα τα επίπεδα

§  Χρειάζονται μικρή προετοιμασία

§  Έχουν αναφορές σε κοινότητες και στην παγκόσμια κοινότητα, προωθώντας τη φιλία και την αλληλεγγύη

§  Έχουν νοήματα σε σχέση με: σχέσεις, φύση, αξίες, υγεία και υγιεινή

§  Προωθούν τη συνεργασία και τους φιλικούς δεσμούς

Ο κατάλογος είναι μακρύς, αφού παραθέσαμε όσες το δυνατόν περισσότερες δράσεις, ώστε να σας δώσουμε δυνατότητες επιλογής, χωρίς φυσικά να θεωρούμε ότι κάποιες από αυτές είναι περισσότερο ή λιγότερο «υποχρεωτικές». Αντίθετα, υπάρχει και η δυνατότητα να προστεθεί επιπλέον υλικό, ωστόσο, αυτό που θα θέλαμε να τονίσουμε στο σημείο αυτό είναι η σημασία της επιλογής: αφενός οι δράσεις δεν θα πρέπει να παραβιάζουν τη νοημοσύνη των παιδιών της ηλικίας στην οποία απευθυνόμαστε, δηλαδή θα πρέπει οι εγκυκλοπαιδικές γνώσεις και η επεξεργασία που ζητάμε από τα παιδιά να παρουσιάζονται απλά και κατανοητά και αφετέρου, θα πρέπει να προσέχουμε ώστε μην υπερφορτώνουμε τη μνήμη των παιδιών με πολλές πληροφορίες. Οι δράσεις αυτές, δεν αποτελούν ένα ακόμη «μάθημα» στο όποίο τα παιδιά δίνουν εξετάσεις, αλλά μια ευκαιρία να εκμεταλλευτούμε εποικοδομητικά κάποια «κενά» που προκύπτουν εντός του σχολικού χρόνου, όταν κι εάν υπάρχει αυτή η ευκαιρία. Συνεπώς, ο «καλός εκπαιδευτικός» δεν είναι αυτός που κάνει τις περισσότερες «δράσεις»…

Επίσης, καλό είναι να υπάρχει μια σχετική προετοιμασία των δράσεων, από την προηγούμενη μέρα, έχοντας ως πυξίδα ένα νόημα που θέλουμε να δώσουμε στη δράση κι όχι μόνο την παράθεση των πληροφοριών. Προς αυτήν την κατεύθυνση, μια πολύ ωραία ιδέα, η οποία δεν χρειάζεται ιδιαίτερο χρόνο ούτε κι άγχος από την πλευρά των μαθητών για την προετοιμασία της, είναι η αναζήτηση, από την προηγούμενη μέρα, σχετικού υλικού μέσω έρευνας στο διαδίκτυο, συνεντεύξεων σε ενηλίκους, αναζήτηση σε άρθρα εφημερίδων κτλ., υλικού, το οποίο μπορούν να φέρουν όσοι μαθητές επιθυμούν (ή μια διαφορετική ομάδα την κάθε φορά) την άλλη μέρα στο σχολείο, σε σημειώσεις, έως και μισής σελίδας.

Οι δράσεις αυτές μπορεί να διαρκούν από 10 λεπτά έως και μια διδακτική ώρα, αλλά και να γίνονται σε μικρά μέρη, από 1 έως και …19 μέρες!!!

Και πάντοτε έχουμε στο μυαλό μας ότι τα παιδιά ενθουσιάζονται με πολύ απλά πράγματα και καλοδέχονται τις αλλαγές στο πρόγραμμα τους…

Με εκτίμηση,

Καλαβρή Χ., Κεραμιδά Σ., Πρατζίκος Γ.,

Οκτώβριος 2015,

Ψαχνά

(Ακολουθεί το ημερολόγιο σε μορφή jpg*, διαθέσιμο για εκτύπωση)

Όταν τα λάθη είναι δημιουργικα...

Δημιουργικες μπορούν να γινουν όλες οι καθημερινες μας δραστηριότητες, έξω και μέσα  στη "ρουτινα" μας...
Το καλό με τη δημιουργικοτητα είναι οτι υπάρχει ήδη μέσα μας, οτι καλλιεργείται οσο περισσότερο τη χρησιμοποιοιουμε, ειναι ανεξαντλητη και δεν έχει κανόνες...

Εμείς και ...η δημιουργικοτητα

Η δημιουργικοτητα μας βοηθά να ξεπερναμε τα μικρα και τα μεγαλα εμποδια `η/ και τα σημεία που δεν ειναι και τα πιο ..."δυνατά" μας, ας πούμε!

Μια "αδομητη" διδασκαλία...

Πώς γίνεται να διδασκουμε με συστηματικο τρόπο, διατηρώντας παράλληλα αμειωτο το ενδιαφέρον των ακροατων, ιδιαίτερα οταν πρόκειται για παιδιά;

Ο καθένας επιστρατευει διαφορετικες μεθόδους `η συνδυασμούς μεθόδων ανάλογα με τις απόψεις του σχετικά με το ποιες, τελικα, λειτουργούν στην πραξη. Σε κάθε περίπτωση, τα συγχρονα επιστημονικά δεδομένα, προτείνουν το συνδυασμό μεθοδων: ατομικη με ομαδική εργασία, εργασίες ανοικτων και κλειστων απαντησεων, παρακολουθηση οπτικοακουστικου υλικου, βιωματικα έργα...

Ωστοσο, υπαρχει κι ενας διαφορετικός, λιγακι πιο "αδομητος" τρόπος,  ο οποιος "φρεσκαρει", κατά τη γνώμη μου, τόσο τη σχεση μας με το ακροατήριο, όσο και το ενδιαφέρον για το αντικείμενο διδασκαλίας.