10 λόγοι και ένας για να είσαι ο εαυτος σου...

Κάτι, "μέσα" μας, "αγανακτα" σε σχέση με τα προσωπεια αλλά και με τις επικρισεις που αφορούν άτομα αντί για συμπεριφορές...

Εύκολο, κάποιες φορές, να πεισεις το μυαλό, αλλά ποτέ να ξεγελασεις το σώμα... Τα σώματα εχουν τους δικούς τους, αχρονους, νόμους... Με αυτό, θελω να πω οτι ολοι μας, γενικά, επιδιωκουμε την καλη "οργανωση", αλλα, αν δεν είσαι, αυτο που λεμε, "ο εαυτος σου", τοτε κάτι δεν παει καλά, καπου εκει... στο στομάχι...

Κι ειναι πολύ σημαντικό, ιδιαιτέρως όταν τα κοινωνικά πλαίσια και οι ρόλοι διέρχονται μεταβολές και "κρίσεις", τα άτομα να εχουνε μια σιγουριά για το "πού πάνε" αλλά και τα περιθώρια να είναι "οι εαυτοι τους"...


Το "κόστος" της "ευημερίας" ήταν να εντεινουμε τους ρυθμούς μας, να γεμισουμε τις ατζεντες μας με στοχους και υποχρεωσεις, να φερουμε βαρεως τις "αποτυχίες" μας συμφωνα με κριτήρια που δεν είχαμε βαλει εμείς, να προβάλλουμε εκείνα τα στοιχεία μας που "πουλανε", που αρέσουν στους άλλους...
Κι όταν, οι στόχοι που μας επιβαλλονται απ εξω, αποδεικνυονται "φουσκες", τότε ψαχνουμε πάλι "τον εαυτό μας": τα πιο αληθινά, τα πιο σταθερά μας χαρακτηριστικά, τις πιο "αναγκαίες" μας επιθυμίες...

Τελικα, "είμαι ο εαυτος μου", όχι για να ανακαλυψω καποια "μυστική" πηγή δύναμης, όχι για να ελεγξω το μέλλον, οχι επειδή το "νόημα" της ζωής είναι κάτι τοσο πολύπλοκο που χρειάζεται να ακολουθησουμε "τελετουργικά" για την ανακαλυψη του...

Είμαι ο εαυτος μου επειδή ετσι νιωθω πιο ...αναλαφρα: κάνω πιο λίγα αλλά πιο καλά πράγματα, επιλεγω ο,τι με εκφράζει, παραδεχομαι οτι καποια πραγματα θα ηθελα να ηταν αλλιως, προσπαθω να βρίσκω χρόνο να κάνω πράγματα μαζί με τους ανθρώπους που είναι σημαντικοί για μένα...

Τελικά, ειναι ωραιο να είμαστε #οι εαυτοι μας# επειδή...

• ...τα πράγματα που μας αρέσουν δεν είναι απαραιτητως "σύμφωνα" μεταξύ τους...
• ...αποδεχομαστε τα "ελαττωματα" μας και μπορουμε να αυτοσαρκαζομαστε γι αυτα...
• ...η εμπιστοσύνη επιβεβαιωνεται με πολλή και ειλικρινη δουλειά... (δηλαδή και τη δικαιουμαστε, κατά κάποιον τρόπο, προκαταβολικα, αλλά και αποτελεί την ανταμοιβη μας...)
• ...δεν φοβομαστε να στηριχτουμε στους άλλους, να προσφερουμε και να δεχομαστε στοργη, να μοιραζομαστε τις ευθύνες αλλά να μοιραζομαστε και τα όμορφα πράγματα...
• ...όσα, πραγματικα, μας συνθέτουν και μας προσδιοριζουν ειναι οι πεποιθήσεις, οι δράσεις, οι προθεσεις, τα ονειρα και οι στοχοι, τα αγαπημενα μας πράγματα, τόποι και πρόσωπα...
• ..ειναι κάτι σαν "κοινή μας συμφωνία", επομενως που-και-που επιτρέπεται, το να "φλυαρουμε" και να μιλάμε μεταξυ μας "αοριστα" και με μεταφορές...
• ...ο,τι κάνουμε έχει αξία επειδή εμείς οι ίδιοι το τιμουμε, κι επειδή επιλεγουμε να το κανουμε μαζι...
• ...μπορούμε να ανταπεξελθουμε και σε στόχους που είναι πιο "ευελικτα" προγραμματισμενοι, άλλωστε, εκεί όπου δεν "βοηθούν" οι (προ)υπαρχουσες δομές, αναλαμβανουν οι προσωπικοτητες...
• ...πάντα θα υπάρχουν πράγματα να χασουμε οπως και να κερδισουμε..
• ...υπάρχουν πολλοί ακομη λόγοι, αλλά και τα αντίστοιχα "ακροατήρια", που μας επιτρέπουν να κάνουμε "το κομμάτι μας"...

Και τέλος, επειδή, η καταγωγή μας, για όσο εμείς συνεχιζουμε να προσπαθούμε γι αυτο, θα συνεχιζει να συμβολίζει το καλό, το φωτεινο και το ηθικό...

Χ.Κ.