Η καλή επικοινωνία και η καλή ψυχολογία, συνδέονται σε πολλά
σημεία, όμως, μοιράζονται και μια κοινή, εν μέρει ανεκπλήρωτη, μεγάλη υπόσχεση,
που αφορά το "μέλλον": υποτίθεται ότι θα μπορούσαν να λύσουν, αποτελεσματικά, τα
περισσότερα από αυτά που θεωρούμε "σύγχρονα προβλήματα"…
Γιατί, όμως, παρόλο
που οι γνώσεις, όπως επίσης και οι δυνατότητες επαφής και ενημέρωσής μας
αυξάνονται, μερικές φορές έχουμε την αίσθηση ότι απομακρυνόμαστε περισσότερο
από την καλή επικοινωνία;
Πρώτα απ’ όλα,
επειδή, οι στόχοι της επικοινωνίας, δεν είναι ατομικές υποθέσεις που μπορούν να
επιτευχθούν με ανταγωνιστικούς όρους: αντίθετα, χρειάζονται (έμπρακτη) συναίνεση όλων των συμμετεχόντων σε πολλά επίπεδα και κατάλληλα πλαίσια διεξαγωγής, όπου, η δόμηση και τα
επίπεδα συνεργασίας, θα είναι ανάλογα του ύψους των στόχων που θέτουμε. Για
παράδειγμα, προκειμένου μια συνομιλία να ανταποκρίνεται σε έναν υψηλό στόχο, όπως είναι η επίλυση ενός προβλήματος, θα πρέπει, οι εμπλεκόμενες πλευρές, πρώτα να έχουν αντιληφθεί το
πρόβλημα, έπειτα να συμφωνήσουν σε ένα ραντεβού διαλόγου, στη συνέχεια να συμφωνήσουν σε κάποιες
κοινές οπτικές και ακόμη, να νιώθουν περίπου το ίδιο, τόσο για τις επιπτώσεις του όσο
και για τις εναλλακτικές και την ανάγκη αποκατάστασής του.
Γενικά, μια επιτυχημένη συνομιλία, έχει ορισμένα βασικά
συστατικά…
Χωρίς να υπάρχει λόγος, τελικά, να συγκρίνουμε τη
χρησιμότητά τους και την προτεινόμενη «δοσολογία» τους, τα συστατικά αυτά, κατά
τη γνώμη μου, είναι:
§
Καλή
κατανόηση: Απαντάμε, αφού πρώτα έχουμε συνοψίσει τα λεγόμενα της άλλης
πλευράς. Αυτό γίνεται ώστε, σε κάθε στάδιο, να είμαστε σίγουροι ότι έχουμε κατανοήσει καλά ο
ένας τον άλλο.
§
Ελάχιστες
αμοιβαίες υποχωρήσεις: Σε θέματα που είναι «κρίσιμα» για τον άλλο, αλλά όχι
τόσο σημαντικά για εμάς, μπορούμε να κάνουμε υποχωρήσεις, αρκεί αυτή η διάθεση να είναι
αμοιβαία.
§
Εμπιστοσύνη:
Οι αναλύσεις, οι περιλήψεις και οι συνθέσεις, ακόμη και η χρήση ορισμένων
τεχνικών καλής επικοινωνίας, είναι, βέβαια, απαραίτητα σε κάθε δομημένο διάλογο
που έχει συγκεκριμένους στόχους, άλλο τόσο απαραίτητο, όμως, είναι το να
(προ)υπάρχει θετική (προ)διάθεση και εμπιστοσύνη.
§
Τακτ:
Το να κάνουμε μια συνομιλία, η οποία, έχει τη δυνατότητα να καλωσορίζει την
έκφραση εξω-λεκτικών στοιχείων στο διάλογο και να αναζητά περισσότερα στοιχεία
για το συνομιλητή, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι είναι "θεμιτό" να προκαλούμε
αμφιβολίες, να αφήνουμε υπονοούμενα ειρωνείας ή να τονίζουμε "αντιφάσεις". Το
τακτ, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό που συχνά λέμε "διπλωματία", αλλά
αναφέρεται σε έναν ουσιαστικό (έμπρακτο) σεβασμό του δικαιώματος του άλλου να
του δείχνουμε εμπιστοσύνη.
Συμπληρωματικά, μπορούμε να προσθέσουμε ότι, προκειμένου να
είναι επιτυχημένη μια συνομιλία, πρέπει επίσης να διαθέτει…
§
Δυο αυτιά
και ένα στόμα: δηλαδή, δυο φορές να ακούμε και μια να μιλάμε…
§
Ουδετερότητα
αλλά και κοινά σημεία αναφοράς,
§
Ανάλυση
αλλά και σύνθεση,
§
Ενσυναίσθηση
αλλά όχι "πάθος",
§
Κριτική
σκέψη αλλά και δημιουργικότητα!
Η "επιτυχημένη" συνομιλία, πάνω απ’ όλα, έχει να κάνει με τη
χαρά (γιατί όχι και την «παρόρμηση») που έχουμε να επικοινωνούμε και γενικά να βρισκόμαστε
κοντά σε άλλους ανθρώπους. Όταν μάλιστα, προσπαθούμε να ανεβάσουμε το επίπεδο
της επικοινωνίας, μελετώντας και εφαρμόζοντας τις αρχές και τις τεχνικές της, τότε
μπορούμε να συνδυάσουμε αυτή τη χαρά με εποικοδομητικούς στόχους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου