Πράξεις VS σκέψεις, μέρος δεύτερο: “το σπήλαιο των αρνητικών σκέψεων”

Θα ήθελα, πρώτα απ’ όλα, να διευκρινίσω ότι, στο άρθρο αυτό, αναφερόμαστε σε καθημερινές αρνητικές σκέψεις που κάνουμε όλοι μας λίγο-πολύ... Επίσης, η υγιής ψυχολογική κατάσταση είναι συνυφασμένη με την ικανότητα της αρκετά αποτελεσματικής διαχείρισης του καθημερινού άγχους, όχι με το να μην έχουμε άγχος! 

Παρόλα αυτά, για τις επαναλαμβανόμενες αρνητικές σκέψεις, που διατηρούνται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, εμποδίζουν το άτομο στις καθημερινές υποχρεώσεις ή στις σχέσεις του ή/ και συνοδεύονται από άγχος που το άτομο δεν μπορεί να το διαχειριστεί, δεν αρκούν τα βήματα αυτοβοήθειας που προτείνουμε σε αυτά τα άρθρα, αλλά χρειάζεται ειδική επαγγελματική συμβουλευτική.

Τι συμβαίνει, όμως, με τις αρνητικές σκέψεις;

Ίσως μοιάζουν εξίσου “αληθινές” με όλες τις άλλες σκέψεις που κάνουμε… Συχνά, οι αρνητικές σκέψεις, είναι σαν να κάνουν μονολόγους ή διαλόγους… Μοιάζουν λογικές, συνετές, πιθανές… Αλλά αποτελούν, ταυτόχρονα, “βάρος” για τα άτομα... Οι αρνητικές σκέψεις και οι φόβοι, παρουσιάζονται σαν τη Λερναία Ύδρα... Ξεπερνάς έναν φόβο και μετά ο κίνδυνος μοιάζει διάχυτος, σαν να ξεφυτρώνουν πολλά “κεφάλια” του ανεξέλεγκτα…

Στην πραγματικότητα, ο εγκέφαλος, επηρεάζεται από τη χημεία των αρνητικών σκέψεων και ως συνέπεια αυτής της κατάστασης, ιδίως όταν αυτή συνεχίζεται ή/ και συνδέεται με ποικίλα στρεσογόνα περιστατικά της ζωής, είναι πιθανό να προσλαμβάνουμε με αρνητικό τρόπο τα ουδέτερα ερεθίσματα, κατάσταση η οποία έχει επιπτώσεις και στις συμπεριφορές μας… Οι αρνητικές σκέψεις, φαίνεται ότι στοχεύουν να υποτιμήσουν τις μικρές χαρές και μαζί με αυτές και τις θετικές προσδοκίες… Και μας αφήνουν να πιστεύουμε ότι οι χαλαρωτικές στιγμές είναι ανούσιες, ότι αυτό που μας συμβαίνει είναι “φυσικό” ή ότι δεν μας αξίζει κάτι άλλο…

Αρκούν μερικά μικρά αλλά καθημερινά βήματα για να βγούμε από το “σπήλαιο των αρνητικών σκέψεων”. Γι’ αυτό, τις αρνητικές σκέψεις, καλύτερο είναι να τις παλεύουμε με πράξεις: Να σιγομουρμουρίσουμε το αγαπημένο μας τραγούδι, να περπατήσουμε ένα τετράγωνο πιο μακριά απ’ όσο συνήθως, να αναζητήσουμε τους ήχους της φύσης, να επιμείνουμε σε ό,τι έχουμε σχεδιάσει να κάνουμε, να προετοιμαστούμε με ευχαρίστηση γι’ αυτά που περιλαμβάνει η επόμενη μέρα μας και να αφήσουμε τους άλλους να μας κάνουν εκπλήξεις μέσα στο πρόγραμμά μας ή εκτός αυτού…

Θα μπορούσε να συνεχίζεται η ζωή στο “σπήλαιο των αρνητικών σκέψεων”… Ή να προχωρούσαμε ακόμη πιο βαθιά στο σπήλαιο, αντί να θυμώνουμε με όσους προσπαθούν να μας δείξουν το φως, επειδή μας βγάζουν από τη βόλεψή μας κι έτσι κάνουν τα μάτια μας να πονάνε… Στο σπήλαιο, ίσως θα ζούσαμε προστατευμένοι από τα θηρία ή/ και από τα καιρικά φαινόμενα… Μα τότε, τα σώματά μας θα σκέβρωναν από την έλλειψη του Ήλιου και τα μάτια μας δεν θα μάθαιναν ποτέ να βλέπουν τα χρώματα…

Αλλά η δυσφορία που νιώθουμε για τις αρνητικές σκέψεις αποδεικνύει ότι είμαστε, τελικά, φτιαγμένοι, για να αντιλαμβανόμαστε και να χαιρόμαστε το φως…

Χ. Κ.

Μπορείτε επίσης να δείτε πάλι το... Πράξεις VS σκέψεις, μέρος πρώτο: "ασπίδες στο άγχος"

Η ζωή είναι... ένα εργαστήριο...

Το να νιώθουμε καλά, εξαρτάται από τους παράγοντες που μας επιτρέπουν να κάνουμε αυτά που "πρέπει" και αυτά που επιθυμούμε αλλά και από τους παράγοντες που μας παρεμποδίζουν από το να κάνουμε όλα αυτά που μας επιτρέπουν να είμαστε οι εαυτοί μας. Γενικά, όμως, η ζωή, είναι πράξεις! Είναι σαν ένα εργαστήριο, όπου μαθαίνεις τα πάντα με την πρακτική και είσαι αυτό που θέλεις να είσαι, επειδή το επιβεβαιώνεις, με τις ανάλογες πράξεις, καθημερινά.

Η συνέχεια στο...

http://seepipedopepoithisewn.blogspot.gr/2016/10/vs.html

Τα μυστικά των λουλουδιών!

Δεν είναι μόνο τα χρώματα και τα αρώματά τους που αλλάζουν την εικόνα του περιβάλλοντος και τη διάθεσή μας.

Μέσα από τα λουλούδια, ερχόμαστε πιο κοντά στα "μυστικά" της ζωής, αφού…

1. …μας επιτρέπουν να φανταζόμαστε εναλλακτικά το χτιστό περιβάλλον, προσθέτοντας φυσικές πινελιές και να υλοποιούμε τα σχέδιά μας, ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα την ευθύνη μας απέναντι στη φύση!

2. …τα λουλούδια, όπως και η ψυχή μας, μπορεί να γίνουν πιο δυνατά μετά από μια …κακοκαιρία! Μάλιστα, αν μια κακοκαιρία τα αδυνατίσει, μπορεί μια επόμενη που θα ακολουθήσει να τα δυναμώσει ξανά!

3. …τα λουλούδια, όπως και τα όμορφα πράγματα στη ζωή, ανθίζουν μια μέρα (...μετά από προσεκτική φροντίδα) όλα μαζί!

Ο συνδυασμός λουλουδιών και νερού, πραγματοποιεί ιδανικά περιβάλλοντα-καταφύγια με χαλαρωτικές εικόνες και ήχους, αλλά και η διαδικασία μέσα από την οποία δημιουργούμε τους κήπους μας, λειτουργεί σαν ιδανική εργοθεραπεία, όποια κι αν είναι τα ενδιαφέροντά μας: ανθοκομία, φωτογραφία, υγιεινή μαγειρική, χτιστές κατασκευές...

Και μην ξεχνάτε: όταν κάτι τέτοιο αξίζει να το κάνεις, αξίζει και να το παρακάνεις!!!

Χ. Κ.

"Πώς θα χαλαρώσω;" Μάθετε τα "μυστικά της χαλάρωσης" και προετοιμαστείτε για να δώσετε τον καλύτερο σας εαυτό!

Η χαλάρωση θεωρείται και σαν κάτι σχεδόν "μυθικό"... 

Μπορεί να την έχουμε στο μυαλό μας σαν κάτι ακατόρθωτο, κάποιες φορές μπορεί να νομίζουμε ακόμη κι ότι δεν τη δικαιούμαστε ή να φτάνουμε, γενικά, στα άκρα, με το να τη θεωρούμε από τη μια πλευρά πολυτέλεια κι από την άλλη, να πιστεύουμε κι ότι δεν την έχουμε ανάγκη... 
Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε πιο προσεκτικά τι σημαίνει "χαλάρωση" και ποιες είναι οι χαλαρωτικές δραστηριότητες. Στόχος είναι, να γίνει σαφές ότι η χαλάρωση περιέχει την ουσία στη σχέση νου και σώματος.

Η χαλάρωση, μπορεί να αποτελεί μια απολαυστική διαδικασία αλλά εξακολουθεί να αποτελεί και απαραίτητο μέρος για την επιτυχία ενός στόχου. Επομένως, δεν θα πρέπει να χάνουμε την ουσία σε σχέση με τη χαλάρωση, ούτε εξιδανικεύοντάς την, αλλά ούτε θεωρώντας την ως 'χάσιμο χρόνου"... Γενικά, η χαλάρωση φαίνεται ότι είναι απαραίτητη για δυο λόγους: πρώτον, είναι προϋπόθεση για να αποδώσουμε περισσότερο σε ένα σημαντικό στόχο που έχουμε θέσει (και αναμένουμε την επιτυχία σε αυτόν με ευχάριστη προσμονή...) και δεύτερον, η χαλάρωση είναι απαραίτητη μετά από μια έντονη δραστηριότητα, προκειμένου να μειωθεί η ένταση της προσπάθειας στο σώμα και να επανέλθει η ισορροπία, ούτως ώστε να μπορούμε να συγκροτηθούμε για ένα μελλοντικό στόχο χωρίς να σπαταλιέται/ μειώνεται η ενέργειά μας. 

Ζωντάνεψε η έκθεση!

Στιγμιότυπο από επίσκεψη μαθητών

Μεταξύ των επισκεπτών της Έκθεσης Καλών Τεχνών Δήμου Διρφύων -Μεσσαπίων 2017, ήταν και μαθητές οι οποίοι επισκέφθηκαν την έκθεση ομαδικά με τους εκπαιδευτικούς τους. 

Πιο συγκεκριμένα, την Έκθεση επισκέφθηκαν τάξεις από Δημοτικά Σχολεία της περιοχής μας, μαθητές του Φροντιστηρίου Ξένων Γλωσσών Καπετάνιου και η Εθελοντική Ομάδα Δημιουργικής Απασχόλησης ΑμεΑ του Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων. Κατά τη διάρκεια των επισκέψεων, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα έργα τέχνης και τους καλλιτέχνες της περιοχής και να παρακολουθήσουν προβολή υλικού σχετικά με την ιστορία της έκφρασης και της τέχνης, σε ένα αφιέρωμα από έργα διαφορετικών ιστορικών περιόδων και πολιτισμών (υλικό: Χριστίνα Καλαβρή και Νίκη Καραγκούνη, 2017). 

Οι μαθητές της Ομάδας Δημιουργικής Απασχόλησης ΑμεΑ, με το συντονισμό των εθελοντών, είχαν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε μια επιπλέον βιωματική δραστηριότητα: με κλειστά μάτια, αναγνωρίσαμε διαφορετικά αντικείμενα και περιγράψαμε ιδιότητες διαφορετικών υλικών όπως κερί, χαρτί, χαρτόνι, πλαστικό, γυαλί…

Το υλικό, δημιουργήθηκε με στόχο να προκαλέσει δημιουργική αλληλεπίδραση αφού, αυτού του είδους οι κοινές εμπειρίες, αναπτύσσουν τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών καθώς προσπαθούν να «μαντέψουν» πώς σκέφτονται οι καλλιτέχνες, πώς εκφράζονται τα συναισθήματα και οι προσωπικότητες των καλλιτεχνών, ποιες ιστορίες διηγούνται τα έργα και κατά πόσο αυτές οι ιστορίες συνδέονται με την καθημερινότητά τους. Μάλιστα, οι μαθητές συμμετέχουν με ενδιαφέρον στις παρουσιάσεις…

Οι διοργανωτές της έκθεσης, είχαν επίσης φροντίσει να υπάρχουν στο χώρο μεγάλοι πάγκοι και υλικά ζωγραφικής, ώστε οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν και να εκθέσουν τα δικά τους έργα. Μάλιστα, μας εξέπληξε ευχάριστα το γεγονός ότι οι μαθητές αξιοποίησαν άμεσα τις δεξιότητες και εμπειρίες που απόκτησαν αφού με τα έργα τους ήταν φανερό ότι αναπαρήγαγαν δημιουργικά ό,τι τους εντυπωσίασε κατά την παρουσίαση!

Ευχαριστούμε πολύ τους καλλιτέχνες, διοργανωτές και εθελοντές αυτής της εκδήλωσης και ευχόμαστε να τα ξαναπούμε σύντομα!!!

Χριστίνα Καλαβρή,

Ψυχολόγος με ειδίκευση Εγκληματολογίας,

Επιστημονική συνεργάτιδα ΔΗΚΑΔΙΜΕ και

υπεύθυνη Εθελοντικής Ομάδας Δημιουργικής Απασχόλησης ΑμεΑ

Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων.

Καλές Τέχνες: όταν η εμπειρία, η αισθητική, η συγκίνηση και η φαντασία γίνονται ένα...

Σε αυτήν την παρουσίαση, θα αναφερθούμε σε όσα προσφέρει η τέχνη ως έμφυτη τάση έκφρασης των ανθρώπων και στα χαρακτηριστικά προσωπικότητας που έχουν τα δημιουργικά άτομα και οι καλλιτέχνες. Πιστεύουμε ότι η έκφραση και η επικοινωνία μέσα από την τέχνη, αφορούν άμεσα τις Επιστήμες του Ανθρώπου και πιο συγκεκριμένα την επιστήμη της Ψυχολογίας. Κι αυτό επειδή η τέχνη μπορεί να προσφέρει ισορροπία στα άτομα, μέσα από τον αρμονικό συνδυασμό της εμπειρίας με την αισθητική, τη συγκίνηση (συναισθηματικό στοιχείο) και τη φαντασία*. 

Μπορούμε να αναγνωρίσουμε μορφές τέχνης σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες, όλες τις εποχές. Αυτές οι μορφές έκφρασης και επικοινωνίας, εμφανίζονται ανεξάρτητα, γεγονός που συνηγορεί υπέρ του έμφυτου χαρακτήρα τους, ως τάσεις του ανθρώπου να διηγηθεί εμπειρίες ή κινδύνους, να υποκαταστήσει απουσίες, να εκφράσει την ομορφιά της φύσης ή συναισθηματικές εμπειρίες, ελπίδες, φόβους, συναισθήματα και επιθυμίες. Μια επίσης έμφυτη τάση μας (ως είδος), που ολοκληρώνει τη σημασία της τάσης μας για έκφραση, αποτελεί και το ότι προσπαθούμε να αντλήσουμε πληροφορίες για τους άλλους, αποκωδικοποιώντας μια ποικιλία εκφράσεών τους, ανάμεσά τους και την καλλιτεχνική έκφραση. Πρόκειται για μια "μαγική" ιδιότητα της τέχνης, που μας δίνει την αίσθηση ότι "διαβάζουμε" τα μυαλά των άλλων, τις κρυφές επιθυμίες τους, τα όνειρα, τις προσθέσεις και το ασυνείδητό τους μέσα από τα έργα τους...

Επιβίωση στη ζωή VS επιβίωση στην τηλεόραση

Τα καλά, μεγάλα "θηράματα", τα "χτυπάς" μόνο με συνεργατικές διαδικασίες…

Κι εννοώ τους υψηλότερους στόχους.

Αυτοί αξίζουν τον κόπο, επειδή τους μοιράζεσαι και τους απολαμβάνεις με την ησυχία σου… 

Η επιβίωση στην πραγματική ζωή, δεν εξαρτάται (επειδή εμείς δεν θέλουμε να εξαρτάται) μόνο από ένα πιάτο ρύζι, που θα χρειαστεί να "παίξουμε ανταγωνιστικά" για να το πάρουμε από τους "άλλους"…
Όπως έχουμε παρακολουθήσει σε ταινίες φαντασίας, που παρουσιάζουν τον κόσμο μετά από μεγάλες φυσικές καταστροφές, φαίνεται σημαντικό για τα άτομα να διατηρήσουν ό,τι έχει απομείνει από τον πολιτισμό τους ή/ και να δημιουργήσουν κάτι παρόμοιο με ό,τι καταστράφηκε. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε κι άλλες, πιο σύνθετες, ανάγκες, προκειμένου να επιβιώσουμε κι αυτές είναι να έχουμε ποιότητα ζωής με ψυχαγωγία, να εκφραζόμαστε καλλιτεχνικά, να παίζουμε (χωρίς έπαθλα), να στολίζουμε το χώρο μας και να δημιουργούμε νέα πράγματα από τα ήδη υπάρχοντα....

Η επιστήμη της ψυχολογίας μας διδάσκει ότι, 

"Γιατί δεν μπορώ να λύσω τα προβλήματά μου;"

Προσπαθείς να καταλάβεις τι φταίει, τι κάνεις λάθος και γιατί μοιάζει σαν να μην υπάρχει λύση στα προβλήματά σου... Εντάξει, όλοι έχουμε προβλήματα, ωστόσο τα δικά σου πιστεύεις ότι είναι τα πιο ...επιτακτικά κι ότι, ο δικός σου περίγυρος, μοιάζει να είναι ο πιο δύσκολος να συνεννοηθεί κάποιος μαζί του... 

Γιατί; 

Μήπως υπάρχει κάτι που κάνει δυσλειτουργικές ορισμένες σκέψεις και συμπεριφορές σου, παρόλο που έχεις όλη την καλή πρόθεση να ακούσεις και να μάθεις τρόπους για την επίλυση των προβλημάτων σου;

1. Μήπως προτιμάς την «καθόλου» ταυτότητα από μια ταυτότητα που περιέχει κάποια αρνητικά, κατά τη γνώμη σου, στοιχεία; Και μήπως αυτό σε κάνει να διαχωρίζεις τη θέση σου από τα (κοινά) προβλήματα, απαντώντας ότι οι άλλοι φταίνε που σε κάνουν να νιώθεις έτσι; 

Το ζήτημα είναι, κάθε φορά, να μπορούμε να βλέπουμε δημιουργικά τις καταστάσεις, να εστιάζουμε σε ένα σύνολο το οποίο διαθέτει πλευρές που επιδέχονται βελτιώσεις και να ενεργοποιούμε τα θετικά στοιχεία των ταυτοτήτων μας...

2. Μήπως έχεις βολευτεί με τους «καθόλου» κανόνες, αντί για τους κανόνες ενός πλαισίου που δεν σε εξέφραζε ποτέ ή που έχει πάψει πια να σε εκφράζει; 

Οι κανόνες (και συγκεκριμένα μια "χρυσή τομή" αυτών...) δίνουν το νόημα στη ζωή και στις στιγμές: όταν υπάρχουν πολλές απαγορεύσεις, τότε το άτομο δεν ξέρει τι θέλει ούτε τι θα το ικανοποιούσε αλλά και χωρίς κανόνες, δεν μπορούμε να ξέρουμε τι κάνουμε και τι θέλουμε...

3. Μήπως δεν θέτεις σε εφαρμογή όλα τα βήματα της επίλυσης; 

Συχνά, τα προβλήματα απαιτούν να εργαστούμε σε πολλαπλά επίπεδα, ενώ εμείς δρούμε καλά αλλά αποσπασματικά, με αποτέλεσμα η κατάσταση να μοιάζει σαν να μην "προχωρά"...

4. Μήπως εφάρμοσες το σωστό δρόμο για τη λύση, αλλά δεν τον επανέλαβες;

Συχνά, λέω στους πελάτες μου: "Όταν έχεις βάλει στόχο να κάνεις όμορφο το σώμα σου, αρκεί να πας μια φορά γυμναστήριο;". Έτσι συμβαίνει και με τις εναλλακτικές που λειτουργούν στην επίλυση προβλημάτων: πρέπει να βρουν τη θέση τους στη ρουτίνα, να τις τηρούμε συνειδητά, ευχαρίστως και σχολαστικά...

5. Μήπως δεν έχεις αναπτύξει τα δικά σου κίνητρα ή δεν είσαι σίγουρος/ η γι' αυτά;

Μερικές φορές, νομίζουμε ότι η αυτοπειθαρχία και η αυτοσυγκράτηση περιλαμβάνουν στάσεις και συμπεριφορές που μας "πιέζουν", μας κάνουν να νιώθουμε ότι δεν είμαστε οι εαυτοί μας και δεν ξέρουμε ποιες συνέπειες θα έχει αυτή η "καταπίεση"... Στην πραγματικότητα, όσο απαραίτητο είναι το να συμφιλιωθούμε με το κομμάτι του εαυτού μας που υπαγορεύει τις επιθυμίες μας, άλλο τόσο σημαντικό είναι το να νιώθουμε ως "φιλικό"/ οικείο και το κομμάτι του αυτοελέγχου.

Και κάτι που θα πρέπει να οπωσδήποτε να προσθέσουμε, για το τέλος: 

Η αμεροληψία (δηλαδή η συνειδητά ουδέτερη στάση) είναι αισιοδοξία και αντίστροφα! 

Τις περισσότερες φορές, νομίζουμε, ότι, εάν "χειραγωγήσουμε" τα πράγματα, τότε αυτά θα πάνε καλύτερα ενώ έχει περισσότερη αξία το να δείξουμε, απλά, εμπιστοσύνη και να περιμένουμε...

Χ. Κ.

Υ. Γ. Αυτό είναι ένα από τα "απλοϊκά"/ πιο "ελεύθερα" άρθρα που κατά καιρούς (κι εξαιτίας των εμπειριών μου) νιώθω την ανάγκη να γράφω... 

Οφείλω να συμπληρώσω ότι, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της επίλυσης προβλημάτων, αφορά τα είδη σχέσεων που συνάπτουμε και το κατά πόσο έχουμε την πρόθεση να μοιραστούμε διαφορετικές πλευρές του εαυτού μας με διαφορετικά άτομα... Τελικά, μέσα από τις (φυσικές) σχέσεις βρίσκουμε τη "δικαίωση" που επιθυμούμε...